تبليغاتX
.:: گل گفته ::.

حضرت آیت الله مصباح یزدی حفظه الله می فرمایند :

یکی از نیاز های فطری انسان این است که خدای متعال به او نگاه کند . اگر بچه ای توی خانه ، پدر و مادر به او نگاه نکنند ، بدترین عذاب برای بچه است . بالاترین نیاز بچه این است که مورد توجه پدر و مادرش قرار بگيرد ، بعد هم مورد توجه ديگران . همه كارهايي كه بچه انجام مي دهد و شيرين كاري هايي كه مي كند براي جلب توجه است . انسان در مقابل خدا چنين نيازي دارد ، منتها ما توي اين عالم هستيم و نياز را درست درك نمي كنيم .

+ نوشته شده در  یازدهم اسفند 1386ساعت 21  توسط بنده اي از بندگان خدا  | 

حضرت آيت الله مصباح يزدي مي فرمايند :

هر هفته اعمال ما خدمت حضرت ولي عصر عجل الله تعالي فرجه الشريف ارائه مي شود . ببينيم آيا حضرت خوشحال مي شوند يا ناراحت ؟ اگر در چنين شرايطي با حضرت رويارو شويم ، آيا مي توانيم به چشم ايشان نگاه كنيم ، يا اينكه بايد سر افكنده باشيم و حال شرم بر ما غالب باشد ؟

+ نوشته شده در  ششم آذر 1386ساعت 20  توسط بنده اي از بندگان خدا  | 
آيت الله مصباح يزدي در موعظه اي اين گونه مي فرمايند :

انسان نبايد طوري باشد كه با ملامت ديگران شل شود . نبايد ملامت ديگران مانع از انجام وظيفه شود . به حرف ديگران كار نداشته باش . اگر انگيزه هايمان را وارسي كنيم و ببينيم كه چه نيتي باعث فلان كار شد ، مي بينيم كه خيلي عقبيم . حرف مردم بسيار باعث انگيزه ما مي شود . بايد بتوانيم در مقابل آرا و افكار عمومي بايستيم و وظيفه را انجام دهيم .

+ نوشته شده در  هشتم مرداد 1386ساعت 23  توسط بنده اي از بندگان خدا  | 
آيت الله مصباح يزدي مي فرمايند :

طبق فرمايش قرآن ، اگر دلمان به اين خوش باشد كه مثلا چندين سال درس بخوانيم و بعد ما را پروفسور يا آيت الله بنامند و بگويند : «يار امام خوش آمد !» هيچ ارزشي ندارد ؛ ولي اگر يك قدم براي رضاي خدا برداريم براي هميشه مي ماند و ارزشمند است . چه شد ؟! 60-50 سال بي خوابي ، ناراحتي ، فقر و همه دشواري ها را تحمل كرده اي تا آيت الله يا پروفسور و دكتر بشوي ، ولي قرآن مي گويد اين ها به خودي خود ارزشي ندارد . بزرگترين دشواري انبيا اين بود كه به بشر بفهمانند زندگي او همين 70-60 سال نيست ؛ بلكه اين زندگي مقدمه اي براي حيات ابدي است .

+ نوشته شده در  بیست و یکم اردیبهشت 1386ساعت 12  توسط بنده اي از بندگان خدا  | 
آيت الله مصباح يزدي مي فرمايند :

يكي از علماي اخلاق در شب ۲۳ ماه رمضان ، آخر شب بعد از احياء مي گفت : خدايا ! من در جواني از تو مقامات توحيد مي خواستم . حالا كه پير شدم و پايم لب گور است ، از تو مي خواهم من را مسلمان بميراني ، كافر نميران ! اين خطر براي همه من و شما وجود دارد . كفر شاخ ندارد ! وقتي انسان يكي از ضروريات دين را انكار كند و به زبان آورد مرتد مي شود ؛ اگر در دلش نگه دارد ، كافر است . بايد زمينه تقويت ايمان را در خودمان فراهم كنيم و بكوشيم عيب هايي را كه در درون ما نهفته است شناسايي كنيم .

+ نوشته شده در  یکم اردیبهشت 1386ساعت 22  توسط بنده اي از بندگان خدا  | 
عالم بزرگوار ، آیت الله مصباح یزدی می فرمایند:
 
شاید کسی باشد که هیچ مال حرامی نخورده باشد، ولی وقتی مسؤولیت می پذیرد و رشوه سنگینی به اوپیشنهاد می کنند منفعل می شود ( و آنرا می پذیرد) ! باید خطراتی را که سر راهمان هست پیش بینی کنیم ، نیرویی برای مبارزه با این خطرها در خودمان ایجاد کنیم و الا مسؤولیت نپذیریم. تو که نمی توانی دامنت را پاک نگه داری ،در محیطی کار بکن که با زن سروکار نداشته باشی تا بتوانی در مقابل پیشامد ها خودت را بیمه کنی .
+ نوشته شده در  دهم فروردین 1386ساعت 22  توسط بنده اي از بندگان خدا  |