هي نگو دلم اين طور مي خواهد ، دلم آن طور مي خواهد ، ببين خدا چه ميخواهد . تا وقتي پيرو خواهش هاي دل باشي به جايي نمي رسي . دل خانه ي خداست ، كسي ديگر را در آن راه مده . فقط بايستي خدا در دل تو باشد و حكومت كند و لا غير . از حضرت علي عليه السلام پرسيدند از كجا به اين مقام رسيديد ؟ فرمود : « در دروازه ي دل نشستم و غير خدا را راه ندادم » . اگر بخواهي خدا تو را صدا كند ، قدري معرفت پيدا كن و با او معامله كن . وقتي مي گوييم لا اله الا الله بايد راست بگوييم . تا انسان خدايان دروغين را كنار نگذارد نمي تواند موحّد باشد و در گفتن لا اله الا الله راستگو باشد .

 « اله » چيزي است كه دل انسان را بربايد ، هر چيز كه دل او را ربود خداي اوست . چرا اينقدر دور خودت مي چرخي ؟! خدا را بخواه و همه ي خواستني ها را مقدمه ي وصل او قرار بده

عبد صالح ، عارف كامل جناب شيخ رجبعلي خياط مي فرمايند :

بچه اي كه بهانه گرفته ، هر قدر اسباب بازي و تنقلات به او بدهند آن ها را پرت مي كند و دست از لجبازي برنمي دارد ، آن قدر گريه مي كند تا پدر او را در آغوش بگيرد ، و نوازش نمايد ، آن وقت آرام مي شود ،لذا چنانچه زرق و برق دنيا را نخواهي و بهانه او را بگيري ، در نهايت خداوند متعال دست تو را مي گيرد و بلندت مي كند ، آن وقت است كه انسان لذت مي برد .

يكی از دستورالعمل‌های مهم تربيتی شيخ رجبعلی خیاط، برنامه‌ريزی منظم برای خلوت با خداوند متعال و دعا و مناجات است كه با جمله « گدايی در خانه خدا » از آن تعبير می‌كرد، و تأكيد می‌فرمود كه:

شبی يك ساعت دعا بخوانيد، اگر حال دعا نداشتيد باز هم خلوت با خدا را ترك نكنيد

«چشمت به نامحرم می افتد ،اگر خوشت نیاید که مریضی ! اما اگر خوشت آمد فورا چشمت را ببند و سرت را پایین بینداز و بگو : یا خیر حبیب... ؛ یعنی خدایا من تو را می خواهم ، اینها چیه، این ها دوست داشتنی نیستند ، هر چه نپاید ،دلبستگی نشاید...»