مرحوم حضرت آيت الله مجتهدي تهراني (رحمة الله عليه) در يكي از جلسات اخلاق خود فرمودند :

گاهي وضو بگـير و رو به قبله بنشين و تسبيح را بردار و صد بار بگو : « من كي هستم ؟»

حضرت امير مومنان علي عليه السلام فرمودند : تعجب مي كنم از كسي كه به دنبال گمشده ي خويش مي گردد ولي به دنبال خودش نمي گردد .

 تا به حال گشته اي خودت را پيدا كني ؟

دينداري دانستن اصطلاحات و توانايي غلبه بر حريف در مناظرات علمي نيست ، به عمل است . كسي كه ده ها جلد كتاب فقه و تفسير نوشته باشد و براي بالا و پايين نشستن در مجلس يا پيش و پس شدن نامش شاد و غمگين مي شود ديندار نيست . دينداري به عمل وابسته است نه به تسلط علمي !

سعديا گرچه سخن دان و مصالح گويي 

     به عمل كار برآيد به سخن داني نيست                                                                                   

آقازاده ي آيت الله شيخ محمد كوهستاني مي گويد :

آقا به مناسبتي در بين فرمايشات خود فرمود :

حرف هاي بيهوده و لغو تاثيري زياد در روح دارد و روح را مي ميراند .

سپس در مورد تاثير منفي سخنان بيهوده در روان آدمي فرمود :

من حرف هاي بيهوده را كمتر از غذاي حرام نمي دانم .

آيت الله مصباح يزدي در مورد نماز اينگونه مي فرمايند :

افرادي كه سيگاري مي شوند ، دفعه ي اول كه سيگار مي كشند ، چه بسا به سرفه مي افتند و دهانشان تلخ مي شود ، ولي پس از مدتي عادت مي كنند به گونه اي كه گاه بدون آن به خواب نمي روند ! طبيعت آدميزاد چنين است . در خوبي ها هم همين وضع وجود دارد . نماز خواندن ، ابتدا براي امثال بنده سخت است . قرآن هم مي گويد : و انها لكبيرة الا علي الخاشعين . نماز بار سنگيني است مگر براي كساني كه خضوع قلبي داشته باشند . ولي انسان در اثر مداومت عادت مي كند و دست كم آن سنگيني را ندارد . طوري مي شود كه انسان اگر يك روز نمازش به تاخير افتد يا ترك شود ناراحت مي شود .